not yazmaya geldim :)

Tarih: 22.06.2011

Saat : 14:00

Yer  : Dişçi :)

Bitanem; sallanan ön dişlerin düşmeden arkadan yeni dişin geldiği için minik bir hamle ile dişini çektirdik bugün...

İlk süt dişine elveda dedin...

Çok cesurdun biliyor musun ? 

Diş perisini bekliyorsun şimdi sabırsızlıkla.

Hatta gece rüyana girdiğinde hangi hediyeyi isteyeceğin konusunda kararsızsın...

Ama ileride öğreneceksin ki senin diş perin benim ;)

Dolayısı ile sen düşünmeye devam et  bebeğim... Ben arasından seçerim :))

ah kerim aaahhhhh....

Uzun zamandan beri böğürerek ağlamamışım ağlak bir bünyeye sahip olmama rağmen...
Fatmagül'le Kerim sağolsunlar beni benden aldılar dün akşam...
O kısacık sahnede ne kadar da çok şey geçti yüreğimden, beynimden...
Offffffffffffff, offffffffffffffffff....

Hadi sabah sabah efkarlanalım yine....
Siz nerelere gideceksiniz bakalım bu türküyle....

bu yazı tamamen bir özettir :))

Plansız, programsız günler geçiriyorum. Hani saldım çayıra mevlam kayıra derler ya. Aynen öyle...
İşin garip tarafı bu kadar düzensizlik içinde hala arap saçına dönmedim :))) Dilimi ısırıyım hemen ;)

Oğluşum su çiçeği oldu geçtiğimiz hafta... İlk bulaşıcı hastalığımızı törenlerle karşıladık anlayacağınız... Birde bağışıklık sistemimiz zayıfladığından dolayı son 3 gündür de ateşle uğraşıyoruz. İnşallah her ikisini de mehter marşı ile uğurlayacağız. El sallamalarını bekliyorum sabırla...

Buna rağmen 23 Nisan Şenliğimizi keyifle geçirdik minnoşumla... Ateş düşürücülerle ayakta dursa da kuzum benim arkadaşlarıyla birlikte harika bir gösteri yaptı. Çok şanslıyım ben diye diye izledim gösterisini :)

Hastalık, iş, okul, ev derken yastığa nasıl başımı koyuyorum anlamıyorum bile... Bir gözüm açık, diğeri uyku modunda hooop sabah olmuş bile...

Bir süre daha böyle olacağız galiba.... İdare edin artık bizi ;)
Şimdilik hoşçakalın...

benim küçük bilim adamım...

Geçen hafta sınıfımız yapmış oldukları bir uzay afişi dolayısıyla Bilim ve Sanat Merkezi açılışına davetliydi.

Her ne kadar nereye gittiklerinin, ne olacağının farkında olmasa da minişler, öğretmenimizin hazırladığı kıyafetler sebebi ile kıpır kıpırdılar...

Robot, astonot, ufo, uranüs, venüs, ay, yıldız derken sevimli halleriyle tüm ziyaretçileri ve protokolü kendilerine hayran bıraktılar... 

Kendilerine 10 numara büyük gelen çok bilmişlikleri de bizi hayran bıraktı tabi :)

İlk başta ne giydiği beyaz önlüğü nede gittiği yeri önemsemeyen küçük adamım; çevrelerindeki ilgiyi fark edince bir anda janjanlı kıyafetler arasında kimlik karmaşası yaşayıp panik yaparak yanıma koşturdu.

Ben neyim anneeeeee!!!!

Bilim adamısın sen diyince giydiği beyaz önlüğün farkına vardı :)

Bir baktım ki kalabalığın arasına karışmış sürekli "ben bilim adamıyım" "ben bilim adamıyım" diye tekrarlayıp duruyor...

İlgi odağı olmayı seviyor işte :))

Yüzümde hiç eksilmeyen bir gülümseme ile o hallerini izledim doyasıya...

Burda da hazırladıkları afişi yetkililere hediye ederken

çoğu gitti, azı kaldı...

Anneannemiz Şubat ayından bu yana kardeşimin yanında uzaklarda...
Hal böyle olunca bizim hasretlik seviyemizde tavana vurmak üzere...
Artık dayanamıyorum bile demeye başladı bizim evin minik kuşu :))
Bilgisayar başında hasret gidermeceler yaşansada o anneannesine sırnaşmayı özledi galiba...

Bugün sabah isyan bayrakları açıldı yine bizim evde...
Hemde sabahın köründe...
Malum seneye ilkokula gideceğiz ya, kendi kendine giyinme çalışmaları yapmaya başladık 1 haftadır. Bugün çileden çıkmış olsa gerek ki ağzını doldura doldura anneannem ne zaman gelecek diye mızırdanmaya başladı...
Az kaldı desemde isyan büyüdü...
Anneannem olsa seni şikayet ederdim dedi...
Geldiğinde edersin dedim gülerek...
O beni senden daha çok seviyor biliyormusun dedi... Aklınca benim canımı acıtacak ve galibiyeti alacak eline :)
Tabi ki seni çok seviyor anneannen diyince bozuldu paşacım...
Amacına ulaşamadı ya :)
Offf yeter artık, ben sadece bu evde olmaktan sıkıldım dedi uzata uzata...
Hadi dedim sevgi böcüğü olmak istiyor anlaşılan yine, gel yardım edeyim sana dedim...
İstemez ben giyinirim demez mi bu sefer de...
Hadi gel burdan yak şimdi...
Somurta somurta gitti okula...
Öğretmenine ağlamaklı baktı, en büyük işkenceleri ben çekiyorum der gibi...

Ahhh dedim ahhh
Tok evin aç kedisi, sevgi arsızı...
Akşama nelerle karşılayacaksın bakalım beni...

yuvarla/yapıştır tamam mı....

Bugünlerde odamızın duvarları, dolaplarımız sticker ve dergilerden, gazetelerden kesilen resimlerle dolu. Ne ararsan var... Caillou, bakugan, transformers, dinazor....
Allahtan akıl edip kağıt bantlardan vermiştim de ne duvarları rezil ettik, nede dolapları...
O asıyor ben çaktırmadan azaltıyorum :) Korkum yer kalmayınca evin diğer bölümlerine sıçraması... O yüzden hergün itina ile fark ettirmeden eksiltmecelerdeyim ;)

Geçenlerde baktım minnacık bant kesmiş bakugan posteri asmaya çalışıyor, bir yandan da söyleniyor kendi kendine.... Yuvarlan diyorum işte sana diye kavga ediyor hahaaaa :))
Ne yapıyorsun dememle beraber başladı söylenmeye...
Bantın gözükmemesi gerekiyormuşmuş...
Gül öğretmeni öğretmişmiş...
O çok güzel yapıyormuşmuş...
Onunki neden olmuyormuşmuş...
Yuvarlanmıyormuşmuş....

Ah dedim tek derdin bu olsa keşke :) Bit kadar bant yuvarlanmaz tabi.... Biraz daha uzununu kestim verdim eline...
Şıp diye yuvarlayıverdi....
Öyle bir ohhhh çekti ki, büyük bir iş bitirmenin edasıyla :))
Bak bant gözükmeyince daha güzel anne diyede bilmişliğini tasladı...

Fotoya takılmayın, geçtiğimiz yazdan kalma bir deney çalışmasından hahaaa :)) Bir zamanlarda deney takıntımız vardı zira ;)