Yaz gezmelerinden; Gökçeada / Bölüm 2

Az sonra bitti, şimdi yeniden gezmeye devam :)))

En son Pınarbaşında kına yakıp ceviz yemiştik...

Sıra geldi yukarı Kaleköy'e...
En hareketli ve en büyük köylerinden adanın... En fazla pansiyon ve butik otel de bu köyde... Yukarıdaki kilise Aya Marina Kilisesi... Kullanımda olan kiliselerden biri...

İskiter Kalesi...
Adanın en eski yapılarından...
Cenevizliler tarafından yapılmış...
Birkaç duvarı kalmış ayakta sadece...

Kaleköy'de bulunan ünlü Mustafa'nın Kayfesi..
Kahvaltısı pek meşhur buranın ama bu sene burayı unutmuşum :)))
Görünce aaaa keşke burada yapsaydık kahvaltıyı dedim biçare :))
Başka sefere artık...

Mustafa'nın kayfesinde kahvaltı edememiş olabiliriz ama bahçesinde geleneksel pozumuzu vermemize engel değildi tabiki :))) Geleneksel dediğime bakmayın geçen sefer de çektirmiştim aynı gelinlikle ya hemen geleneksel yapıverdim işte ahahahaaaa :)))

Bu arada sokak isimlerini fark ettiniz mi?

Suzan hanım sokağı, Belgüzar hanım sokağı :))
Kaleköy'ün sokak isimleri de kendi gibi şirin....

Kaleköy'ün en büyük özelliği gün batımını izleyecek en güzel noktaya sahip olması... Gün batımını izlemek için geçen seferki gibi Poseidon Cafe'ye çıkıyoruz hemen....

Amanıınn o da ne....
Restorana çevirmişler kafeyi...
Geçen sefer oturduğumuz kayaların üzerine bir iskele yapmışlar.... Hiç sorun yok, oturup şarap içeriz diyoruz... Ama ne mümkün....
Her yer rezervasyonlu....

Biraz mızıldayınca işletme sahiplerine sağolsunlar bir masa ayarlayıverdiler bize :)))
İşte şimdi keyif zamanı...
Üstelik bir kedicik de gelmiş gün batımını izlemeye :))
En güzel yere de o kurulmuş ahahahaaaa :)))

Bozcaada kadar olmasa da Gökçeada'dan da gün batımını izlemek ayrı bir zevk...
Güneşi denize batırıyorsan nasıl kötü olabilir ki zaten :)))

Burası da kuşbaşı Aşağı Kaleköy.... Yeni yerleşim bölgelerinden...

Rumlar yaşam yerlerini hep Adanın dağlık bölgelerine kurmuşlar... Amaç hem kendilerini koruyabilmek hem de verimli araziyi bina ile doldurmayıp ekip biçebilmek...
Akıllı adamlar .....

Gezdiğimiz son köy Dereköy....
Geçen sefer daha ıssızdı... Şimdi burada da hafif hafif yaşayan ev sayısı çoğalmış...
Biraz daha nefes alan bir yer olmuş...

Yaşadığımız çevrenin yapısına sadık kaldığımız zaman, sevdiğimiz, baktığımız zaman aslında ne güzel yapıyoruz... Terk edilmiş duvarlara can katıyoruz....

Yine bir çamaşırhane...
Adadaki çamaşırhanelerin en büyüğü olsa gerek...

Yerlerde pet şişeler, sigara izmaritleri, poşet gibi atıkları görmekten nefret ediyorum :/
Ahhh temiz olmayı bir becerebilsek....
Evimizi bal dök yala, sokağa ne olursa olsun... Benim değil ki...
Ne kötü bir anlayış :(

Şimdi Türkiye'nin en batı ucundayız... İnce burun...
Otel yapacaklar, imza topluyoruz demişlerdi...Şükür ki hala yapılmamış...
Mahkemeleri sürüyormuş...
Kazanacağız diyorlar...
Bozulmasın doğallığı bu güzelliğin...

Yaşasın pozu verecektik, zıplayamadık ahahahaaaaa :))))
Sabahın erken saatlerinde havada çok rüzgarlı olunca giremedik denize burada...
Daha sakin bir koy bulmaya gidiyoruz şimdi...

Laz Koyu burası...
İlk defa bu sene geliyorum...
Sakin bir koy... Denizi güzel...
Ufak bir işletme var aynı zamanda, duşu, soyunma kabinleri mevcut...
Rahat bir yer...

Teyzesinin kuzusu ♥

Şimdi istikamet Tuz gölü....
Flamingolar nasıl da güzeller...
Uzak bir noktasından geçiyoruz, yakınına gidemedik...
Biz çamura bulanıp güzelleşeceğiz ahahahaaa....

Geçen sefer saç baş komple bulanacağım demiştim...
Ama yapamadım....
Koku kötü....
Balçık daha bir balçık sanki...
O tuz katmanını eşeleyip çamura ulaşmıştık, tuz tabakası yok şimdi...
Ya mevsimsel ya da farklı birşey bilemedim....
Suratımıza sürüyoruz ama ıyhhhh diye diye :))))))))))
Sürme işte kadın di mi :))))
Olmaaaazzzz ahahahaaaa :)))

Oytun'u kurban edelim dedik ahahahaaaa :)))
Mızıklandı... Hatta biraz ağlamaklı :)))
Kıyamadık sonra...
Sırtına bir el izi için ancak ikna edebildik ahahaaaaa :)

Gölün hemen karşısında Aydıncık Plajı var...
Aynı zamanda sörf merkezi...
Çeşmeden sonra 2.  sırada bu sahil....
Çadır ve karavan kampingler var sörfçülerin kalması için...
Özellikle yurtdışından bir çok sörf severi ağırlıyorlar burada...

Biz çamurumuzu temizleyip yüzüyoruz....
Akşam feribotuna yetişeceğiz :)))
Dönüş vakti  yaklaşıyor....

Size iki böcüğümle veda ediyim istedim bu sefer ...
Mutlu hafta sonları diliyorum hepinize...
Hoşça ve dostça kalın ♥

Yaz gezmelerinden; Gökçeada

Yazın gezerken fırsat bulup yazamamıştım...
Hayli geriye dönük bir yazı olacak ama olsun :))

Gezi yazılarını yazarken fotoğrafları düzenlemek çok zamanımı alıyor. O kadar çok fotoğraf çekiyoruz ki elemek, düzeltmek bir hayli meşakkatli...
O yüzden de biraz geç kaldım...
Affınıza sığınıyorum efem :))

Taaa hazirandan kalma bir hafta sonu kaçamağı bizimki...
Daha önce de gitmiştim, hatta anlatmıştım şurada , şurada ve şurada
2012 senesinden bu yana çok da fazla değişmemiş aslında... Ufak tefek bazı detaylar haricinde...
Sakin şehir "cittaslow" tarzını benimsemiş olduğundan belki de...
Bilemiyorum...

Bu arada "cittaslow" nedir, ülkemizde başka nereler var derseniz buraya bir uğrayın... Çok sık bilgi güncellemesi yapmasalar da ara ara uğrar seyrederim ben birbirinden güzel kentleri..

Eğer hangi köyleri gezeceğinizi tam olarak bilirseniz kendi kendinize gezebileceğiniz bir ada Gökçeada. Ancak araba şart... Bazı köylere, koylara minibüs vs yok maalesef...
Tabelalar güzel noktalara yerleştirilmiş, dolayısıyla rotanızdan şaşmanız çok mümkün değil...
Doğaçlama yapmak isterseniz de dönüp dolaşıp aynı yere geleceksiniz nasıl olsa :)))

Adanın etrafında tam tur dolaşmanızı kesinlikle tavsiye ederim... Farklı kaya oluşumları, farklı koylar, farklı yollar... Zevkli bir seyir... Keçiler tabi ki sizi hiç yalnız bırakmıyor bundan emin olabilirsiniz :))

Adanın en güzel köylerinden biri Zeytinli köyü...
Ruhban okulu geçen sefer gittiğimizde eğitim hayatına başlamamıştı, artık başlamış...
Hafta sonu olması sebebiyle kapalıydı, içini yine göremedim...
Hoş gezmeme izin verirler miydi onu da bilmiyorum işin açıkçası...

Rum halkının yoğun yaşadığı köylerden birisi burası... İrili ufaklı bir sürü işletme var...
Ama buraya gelip kahve içip, sakızlı dondurma, sakızlı muhallebi yemeden asla geçmeyin...

Bu sefer Madamın yerini boş yakalayabildik...
Enfes bir kahvesi var...
Muhallebi yemek istediğimizi söyleyince yan işletmeden getirdiler, özellikle vişne reçelinin tadı inanılmazdı...
Satıyor musunuz diye sormadığıma deliler gibi pişmanım...

Adriadaras Çeşmesi dedikleri eski çamaşırhaneleri...
Halı vs yıkarken kullanıyorlarmış hala arada ama bana çok kullanılıyor gibi de gelmedi...

Köyün sokaklarında gezerken pembe kurdeleli bir minnoş bulduk :)))
Küçük paşayı bıraksam kuyruğuyla bayağı bir haşır neşir olacaktı... Tırnaklanmadan ciciş yaptık şükür ki :))))

Gezgin anaların, gezgin çocukları bunlar :)))
Benimkinin sokakta gıkı çıkmazdı hiç, şükür ki Ardenimin de gıkı çıkmadı gezme hallerimizde...
Gezerken mutlu olan çocuklarla seyahat etmek hakikaten ayrı bir zevkli...
Kardeşimle şanslıyız o sebeple...
Arada mıkırdanmıyorlar mı tabiki oluyor...
Nazar boncuğu diyorum ben ♥

Zeytinli köyünden sonra istikamet seyir tepesi..
Yapay bir gölet Uğurlu Göleti... Sulamada kullanıyorlar..
Eşsiz bir manzara...
Ama inanılmaz rüzgarlı...

Keçiler heryerde :))
Siz onları seyrediyorsunuz zannediyorsunuz ama asıl onlar sizi seyrediyor :))
Nerden çıkacakları hiç belli değil...
Tepeköy burası...

Adanın en ünlü şarapçılarından Barba Yorgo hem Tepeköyün hem de adanın simgelerinden...
Sessiz bir köy...
Sokaklarda sessizce gezdik bizde...

Bu arada aklınızda bulunsun her sene 15 Ağustos'ta Meryem Ana Panayırı düzenleniyor Tepeköyde. Çok kalabalık ve çok eğlenceli bir panayır olduğu söyleniyor...
Bir ara bu panayırı da deneyimlemek lazım aslında...

Dönüşte hemen Pınarbaşı tabi ki...
Yüksekçe bir tepe...
Manzarası ve kına taşları yüzünden ziyaret edilmesi gereken bir yer...

Kınataşı dedikleri bu işte...
Aslında sonradan farkettim ki çevremizde birçok yerde var bu kayalardan...
Ama bilmeyince taş deyip geçiyoruz işte :))
İşlem basit; hafif su döküp bir taşı kayaya sürtüyoruz... Macun gibi bir tabaka oluşuyor...
Onu sürdüğünüzde alın size kına...
Korkmadan istediğiniz kadar sürebilirsiniz... Kalma süresi çok fazla değil, maksimum 1 gün... Hatta o kadar bile değil :)))

Kınataşıyla o kadar eğleşmişiz ki büyük çınar ağacının fotoğrafını çekmeyi unutmuşum bu sefer :)
Çevrede bir sürü ceviz ağacı da var...
Zamanına denk gelirseniz toplayın hatta...
Taze ceviz yemenin keyfi bir başka ;)

Bak yine bir keçi kardeş :))
Yalnız kovboy gibi ahahahaaa :))
Demiştim size, her yerdeler ve sizi takip ediyorlar :))

Adanın keçisi meşhur olunca sütü ve peyniri de bol miktarda...
Özellikle keçi tulumunu denemenizi tavsiye ederim...
Peynir konusunda çok tutucu olmama rağmen oldukça sevdim ben...
Keçi tandır bulursanız da kaçırmayın...

Şimdi biraz ara...
Çok yakındaaaaa, azz sonraaaaaa
ahahahaaaa :)))
Devamı gelecek :)))
Bekleyin :)))

Reklam almadığıma da dua edin :))))

güle güle Eylül

Eylül ne zaman bitti, Ekim ne zaman başladı hiç anlamadım desem yeridir...

Saatleri sanki kovalayan var, son hız koşuyorlar mübarek...

Yetişemiyorum...

Hızlanamıyorum...

Onlar hızlı ben yavaş; muhteşem bir ikili olamıyorum...

Birde hafta sonu anneliğim bitti geldi tam zamanlı annelik...

Alışamadım okul, ödev işlerine...

Ben alışamamışken, çocuğa kızamıyorum...

Sanki yarın yeniden tatilmiş gibi bize hala evde :)))

Her sabah aynı şaşkınlık aaaaaaa okul mu var garipsemesi ahahhaaaaa :)))

Biraz daha tatil olsaydı iyiydi...

Neyse, biz Eylül'ü uğurlayalım en iyisi... Bak Ekim'den 4 gün yemişiz bile...

Ağzı açık ayran delisi #tbt si olsun muuuu olsunnnnn :))

Bu arada ağlamıyorumdur ben orada

Ya borazan sesimle bağırıyorumdur bişeyden tırsıp ya da şarkı söylüyorumdur :))) 

Yani öyle olduğunu sanıyorum :)

Kaç yaşındayım hatırlamıyorum 

Üç ya da dört olabilir ama

Ahhh gençlik ahhh diyemeyeceğim

Ahhh eski çocukluklar diyebilirim ama

Mutlu çocuklardık biz

Sendromlarımız, atarlarımız olmadan azıcık salak büyüdük hatta :))

Bugün günlerden carpediem Ayşe ilan ettik biz. 

Yaşasın blog dostlukları ♥ 

Kavuştuk canımla :)

Miiiss gibi koklaştık... 

Sanki çocukluk arkadaşımı ziyarete gelmişim gibi. 

Elmalı pastası efsane bu arada ♥

Defter - kitap kaplama sezonu açılmıştır...

Hepimize hayırlı ve uğurlu olsun :)

Başka görev almak isteyen varsa el kaldırsın

Seve seve devrederim görevimi :)

Sıkılmış mı gözüküyorum ordan

Yok canım bunu da nerden çıkardınız

Sadece saçımı başımı yolasım var :))

• Bu çocuğun saçları kesilince yemin ediyorum evrim geçiriyor.

  Suratına bakıp bakıp kimsin çoccuğum diyesim var :)))
• 
  
  Before / after Oytun
• Evrim teorisini bizde saça bağlamışlar 
• Okulların açılmasını istememe sebeplerinden biri şu saç mevzu 
• Ne çektin be Oytun
• 
  

Gün sezonu açılmıştır :))

Yaşasın bizim kızlaaarrr ♥ ♥ ♥

Ahhhh seni göndermesem ben ne güzel olur teyzem ...

Hadi gel kaçalım

Analı oğullu bir de kuzulu

Son 2 saat 

İçime çöktü acısı

Hasretlik zor şey :(

Salonun ortasına set kurduysak yarın bizim Arden Efendiyle çok işimiz var demektir :)

Arden bir yaşında ♥

Deli teyzeyle annesi birleşince böyle birşey çıktı ortaya

Kız kardeşlerin gücü

Arden'in suratını pastaya gömmeye az kaldı

Yaşasın eğlence

Mutlu bir pazar ve yaşasın blog dostluğu :)))

Carpe Diem Ayşemizi tanımayan yoktur herhalde :)
Blog aleminin komik kadınıdır o... Her yazısında kopacak bir yer bulursunuz...
Hatırşinasdır aynı zamanda, tırnağınız acısa canı gönülden canımmmm der, hissedersiniz ta uzaklardan...
Olduğu gibidir, ısınıverirsiniz hemen...

Bu arada Handancığıma hemen bir teşekkür edeyim buradan, sayesinde tanıdım çünkü ben Ayşeyi. Öyle çok fazla zamanda olmadı üstelik. Uzunca bir süre ara verdikten sonra yeniden bloguna döndüğünde tanıdım ben. Ama iyi ki tanımışım dediğim insanlardan oldu her zaman.

Ayşecimin Türkiye'ye tatile geleceğini hem de Simav'a geleceğini söyleyince ben zıpladım tabi :))))

Olurdu olmazdı derken kendimi Ayşe'nin yanında buluverdim :)))

Kollarını açarak karşıladı beni, nasıl sarılmışız anlatamam... Sanki çocukluk arkadaşımın yanına gitmişim de uzun süredir görüşememişiz hissinde... Hiç yabancılık çekmeden...

Bir yerler de ara vermişiz de yeniden kavuşmuşuz gibi.....

Ailesi nasıl tatlı insanlar anlatamam. Anneciği, babacığı, eşi...  Kocaman gülümsemeleriyle, hoş sohbetleriyle nasıl da güzel insanlar... Aynı Ayşecim gibi...

Ayşe bu hiç durur mu yerinde :) Fıkır fıkır zaten :))
Çok güzel bir program hazırlamış bize...
Simav'ı gezdik hep birlikte...
Nasıl yeşil bir ilçe anlatamam. Her yerde binbir çeşit ağaç...

Mesela bu ağaç...
Bizi götürdüğü restoranın bahçesindeydi..  Bak ismini unuttum, şahane bir yerdi... Tüm yemekleri ve mezeleri çok lezzetliydi. Hele bir keşkek yapmış, tadına doyulmayan  cinstendi.
Lafı dağıttım yine işte o ağacın yanına erik mi diye gittik...
Değilmiş...
Elma şeklinde ama küçücük...
O mudur bu mudur dedik...
Tadı ekşi...
Sonra sorduk öğrendik ki süs elmasıymış :)))
Oradakiler tadına hiç bakmamışlar düşünün...
Ama ben ağzıma atmıştım ahahaaaaa :)))
Meraklı kedi işte...
Yenebilirmiş ama ona kanaat gerdim...
Zehirlenmedim ne de olsa :)))

Ayşe ile keşfimiz....
Biz keşfettik biiiizzzzz :)



Hatıra olsun diye biraz toplayıp aldım yanıma, şimdi evde bir kasenin içinde süslü püslü duruyor. Baktıkça Ayşemi anıyorum :)))

Bol sohbetli bir gündü anlayacağınız...
Anlattık, anlattık doyamadık sohbetlere...
Saatler dakika gibi geçti bitti...

Sadece bu şekilde ayrıldığımızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz...
Anneciğinin elinden mis gibi tarhanamı, en güzelinden ekmeğimi..
Ayşeciğimin elleriyle topladığı elmamı, armudumu da getirdim :)
Kıyamam gönüllerine ben onların....
Ellerine ne geçtiyse koymuşlar sağolsunlar...
Hele o çikolatalar ahahahaaaa :))) Şişmanlatmaz ki diye diye yiyoruz vallahi Oytun'la :))))

Canımcım bu mutlu gün için tekrar teşekkür ediyorum sana ve ailene...
Muhteşem bir gündü...
Keşke daha çok vakit olsaydı da daha çok beraber olabilseydik...
İnan doyamadım sohbetine...
Ama seneye inşallah diyorum...
Bu sefer kaz dağlarında gezeceğiz inşallah birlikte :)))
En kısa zamanda bekliyorum sizi...

Kısa not: Bu arada fotoğrafların çoğu Ayşemden :))) Benim telefonum vukuatlı olduğundan doğru düzgün çekememiştim. Ayşeeeeeee öperim seni ♥ ♥ ♥

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu / Stefan Zweig

 Sağolsun Derya ve Handan beni çok güzel bir yazarla tanıştırdılar.
Stefan Zweig kitaplarını daha önce birçok yerde görmüş ama ince diye hep es geçmiştim... Tek hikaye gibiydi sanki, içinin dolu dolu olabileceğini hiç tahmin etmemiştim...
Öyle güzel anlattılar ki okumalıyım dedim ama okuma yönünden verimsiz geçen koskoca bir yazdan sonra daha yeni fırsat bulup okudum.

Bu okuduğumuz kitap bir novella imiş.
Romandan kısa, hikayeden uzun bir edebi tür.
En iyi temsilcilerinden biri de Stefan Zweig....

Kitabın çevirmeni Gülperi Sert kitabın başında hem novellayı tanımlamış hem de Zweig kimdir anlatmış. Dolayısıyla kitaba başlamadan önce hem ne okuyacağımızı hem de yazarın kim olduğunu öğreniyoruz. Tarzını çok sevdim...

Bay R. ye yazılmış bir mektuptan oluşuyor novellamız...
Ama ne mektup...
Her cümlesi dopdolu duygular taşıyan, platonik aşkını anlattığı mektup...

Şimdiki zamanlarda duyguların nasıl da tüketicisiyiz. Mektubu okurken en çok düşündüğüm bu oldu... Yaşamıyoruz, tüketiyoruz maalesef...

Bir kadın kendini tanımayana bir adama çok büyük bir aşkla ömrünü adamasını... Hiçbir beklenti içine girmeden öylece seyretmesini... Yaşadığı an'ları tüm benliğiyle ölümsüzleştirmesini...

Okumadıysanız mutlaka okumanızı öneririm bu kitabı...


" O andan başlayarak seni sevdim. Biliyorum, kadınlar bu kelimeyi sana, senin gibi hep şımartılan bir erkeğe çok sık söylemişlerdir. Fakat inan bana, seni kimse o kız kadar, yani benim kadar, olduğum ve senin için hep öyle kalan ben kadar köle gibi ve bir köpeğin sadakatiyle kendini adayarak sevmedi, çünkü yeryüzünde hiçbir şey kuytuluklardaki bir çocuğun fark edilmeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz; çünkü bu sevgi, yetişkin bir kadının tutku ve bilinçaltında hep talep eden aşkının hiçbir zaman olamayacağı kadar umarsız, kendini karşısındakine hizmet etmeye adayan, boyun eğen, hep pusuda yatan ve tutkuyla yoğrulmuş bir sevgidir. Sadece yalnızlık çeken çocuklar tutkularını bütünüyle, dağılmaksızın koruyabilirler, ötekiler, duygularını başkalarıyla beraberlik atmosferinde gevezelikle harcarlar, yakınlıklarla köreltirler, aşk hakkında çok şey okumuşlardır, duymuşlardır ve aşkın ortak bir kader olduğunu bilirler. Onunla bir oyuncakmışcasına oynarlar, tıpkı ilk sigaralarını içen erkek çocukları gibi, onunla böbürlenirler."

ekşiden bir alıntı...

Ara ara ekşi okurum, oradan oraya tıklayarak...
Bazen sinir olurum, bazen de deli gibi gülerim...
Bir de itiraf com 'u....
Can sıkıntısından kurtulmanın yollarından biri benim için...
Neyse uzatmıyım konuyu...

Bir yazı okudum bugün ekşide... Tıktık
Ahhh eskiler diyoruz ya işte onu farklı bir dille çok güzel anlatmış arkadaş...
Hem okuyun istedim, hem de burada bulunsun dedim...

Sevgiler ♥

Bizimkiler bundan 38 sene önce tanışmış. peder bey taze tıp öğrencisi, anne kişisi fransız kültür çömezi. annem görüyor babamı, ben bu çocukla tanışıcam diyor arkadaşlarına, yapma diyorlar, biriyle birlikte o. olsun diyor annem; ben beklerim. 

Babam da boş değil hatuna da serde hovardalık var biraz. bir de; bu kız çok güzel ama kapılırsam bir yıla kalmaz evlenirim ben bunla, daha okul bitmedi, askerlik de var ne bok yicem lan diyor. diyor da pek kaçamıyor, bir sene sonra nişanlanıp fakülte bittiği gibi evleniyorlar. askere de birlikte gidiyorlar. kebap askerlik yaptım diyen pederin karşısına çıkmasın*. gittim diyor peşinden annem, başka bir şey yapmazdım. türk havayolları'nın hosteslik sınavlarını birinci kazanıp reddettim, sevdiğim adamla evlenip ben bunla her şeye varım diyip gittim diyor. önce birlikte askere, sonra yirmi yıl anadolu'nun içinde göt kadar bi kasabaya, anca kırk beşinden sonra kendi memleketlerine, izmir'e... hiç gocunmadım, istedim, karar verdim; kararlarımın arkasında durup sevdiğim adamla aile kurdum, asla aklımdan ufacık bir acaba bile geçmedi ve bu aileyi böyle arada tuttum der. haklı. otuz yıllık annem, bilmez miyim, yerden göğe haklı. 

Sevdiğin biriyle olmak nedir? vazgeçtiklerin için tek tek fatura tutup ilk kavgada senin yüzünden bunlardan geçtim demek midir? o biri diğer öbürlerini yok ediyor diyip ilişkiyi ciğerci kedisi gibi gözü dışarda sürdürmek midir? başka bir şeyler midir yoksa? kış ortası... annemle değişmeli nöbet tutuyoruz babamın yanında. kolon rezeksiyonu; kolon ca. öncesinde aylarca, devamında aylarca radyoterapi ve kemoterapi. üzüntüden gözümüzün feri götümüze kaçmış ama peder beyin sadece bilinci açık diye bir yandan nasıl mutluyuz... bu iyi, çünkü daha da iyi olacak, enseyi karartmak yok. ama içimiz paramparça. aylarca ileostomi, ne yediği belli ne çıkardığı... yandan çarklı gibi gidip geliyoruz tin tin tin sabahın körlerinde radyoloji merkezlerine. cesedi çıkmış gibi geri iade ediyorlar. babamın kuyruk dik ama bunlar bana koymaz diyor, seni yarın donumdan çıkarırım diyor. eski karşıyaka yüzücüsü. akşamına suyun içine ağlamayı öğreniyorum.

Aylar sonra tedavisi bitti, son ilaçlarını aldı, kolostomi kapatıldı. beton gibi adam çocuk gibi kaldı. ama aşarız dedi, aşarız dedik; aşarız. bunların hepsini aşarız. burdayız, yanyanayız, demirbaş sayımında eksik yok. birlikte aşarız. 

Kalın bağırsağı aylardır çalışmıyordu. artık çalışması gerekiyordu.günlerce annemle babamın osurmasını bekledik. annem sevdiği adamın günlerce kel kafasını osurabilsin diye okşadı.günlerdir şu başlığı her gördüğümde içim düğüm düğüm oluyordu. geçmiyordu o düğüm. bi osursam rahatlayacakmışım gibi sanki... 

Nereye mi varıcam, bir yere varmıcam. seni iki kolun iki bacağın olmasa da severim diyip ilk fırsatta başkasına kaçan, her hayalini sevgilisi makina değil sadece insan olduğu için yapamadığında ilişkiyi bitiren, sevginin bağını bacağa geçirilmiş pranga zinciri zanneden bir nesil var dışarıda. yan odada da sevgilisi osursun diye kel kafasını okşayan bi kadın. hangisi gerçek? 
Ayhan Ores/Ekşi