Haftaya aşırı yorgun bir şekilde başlıyorum ancak depresif değilim şükür...
Cumartesi günleri yeniden çalışmaya başladım ve dolayısıyla evdeki işleri yetiştirmek için Pazar günleri motor takıyorum bünyeye... Akşam saat 9,30 gibi pilim bitmişti artık, duşa bile zor girdim 😭
***************
Dün Oytun'un direksiyon sınavı vardı... Geçer mi kalır mı diye bir merakla beklerken bir ağaç dibinde, karşıdan koşarak geldi 💪 Evet artık o ehliyetli bir vatandaş... Bundan sonra arabanın anahtarını nereye saklarsın artık diye benimle dalga geçiyor serseri :)) Ne saklayacağım be yaaaa dedim ama saklayabilme potansiyelim de yok değil hani :)) Araba kapışma maceralarımız başlıyor yakında sanırım...
****************
Bu sene yeni yıl kararları aldım yine bir sürü...
İlk aylar düzenli olarak uyguladığım ama sonra yan yattı çamura battı bahanelerimle yapmadığım bir sürü madde ehehehhheeeee :))
Bu maddelerden biri de instada "ay ben bunu yaparım" diye kaydettiğim ve bir türlü uygulamaya koymadığım şeylerden seçtiğim bir tanesini her ay denemek... İlkini denedim ve gayet de başarılı bir salata oldu...
Görüntüsü bile tam ağız sulandırmalık oldu ♥
1 dilim balkabağı, 1 tane pancar ve 1 tane soğanı kuşbaşı doğrayarak tuz, kekik, az pul biber ve biraz zeytinyağıyla karıştırıp fırına verdim.
Fırından çıkıp biraz soğuyunca içine 1 kase haşlanmış nohut ve yarım demet doğradığım maydanozu ekledim.
Sosu da; zeytinyağı, nar ekşisi, tuz, 1 yemek kaşığı sumak ve 1 limon suyunu karıştırarak hazırladım. (Ben sumak severim, o sebeple tarife göre miktarını çoğalttım)
Hoppp sosu dök, hepsini harmanla ve afiyetle ye.....
Bir de bak bir haşlama aparatı tavsiye edeyim... Hoş mutlaka biliyorsunuzdur gerçi ama ben yeni alıp denedim... Kendisiyle aşk yaşıyorum diyebilirim...
Evimin yeni gelini olur kendisi :)))
Her hafta kendisiyle hunharca brokoli, karnabahar, pancar, bilumum sebze haşlıyorum ve daha önce neden almamışım diye hayıflanıyorum vallahi :))
Şebo bu da nereden aklına geldi derseniz, şu netfliş dizisi Antropoz'dan geldi :)
Antropoz; tamamen bence her şey bitiyor, geç kalıyorum duygusundan ibaret. Tabi ki fizyolojik bazı gerilemeler de mevcut... Ama bir menopoz gibi değil bence🙈
Gecenin bir yarısında alev alev yanarak uyansınlar bakıyım...
Ya da hiç olmayacak yerde kış vakti terden sırılsıklam olsunlar...
Pembe gömlek giyip, o terden kurtulmak imkansız :)
Kemikleri onların da güçsüzleşiyor evet ama bir kadına oranla 1/10 oranındaki hızla...
Erkek blogger arkadaşlarıma saygısızlık, durumlarını hafife almak gibi olacak ama maksadımın bu olmadığının şiddetle altını çiziyorum. Hissiyatım bu yönde... Ya da bana bugün buradan gözüktüler :)
İşler yoğun, nefes aldırmıyor...
Öğle tatillerindeki kahve molamı bile pc başında birilerine laf yetiştirirken yapıyorum...
Dengemi bozuyor bu...
Bir de şu ateş basmalar başladı ki, yangın var diye bağırasım geliyor çoğunlukla....
Al kendini at aşağı :/
Evde kendime alan açabiliyorum artık... Oytun tuşlu telefona geçtiğinden beri o ders çalışırken kendi kabuğuma çekilebiliyorum... Kendimi sürekli tetikte tutmama gerek kalmıyor...
En ufak boşluğunda benimle temasa geçip mırlanıyor sadece... Bu da en sevdiğim kısmı oldu bu işin...
Dokunuyoruz, konuşuyoruz, sarılıyoruz...
Sonra yeniden güç toplayıp geçiyor masasına...
Henüz hızlı değil, hızlanması zaman alacak ama en azından dikkati dağılmıyor...
Sabah yazılarım bir süre sekteye uğrayacak sanırım. Oytun'un okulundaki güçlendirme çalışması bitti ve başlangıç saatimiz 8:20 gibi bir normale döndü. Her gün yazma azmimi sürdürmeyi istiyorum ama bu saat günün herhangi bir kısmında olacak. İnşallah yani...
Hafta sonu çok genç bir kadının cenaze törenine katıldım...
Cuma gecesi haberi aldığımda ne uyku kaldı ben de ne de akıl...
Yakın bir arkadaşımın ablasıydı...
45 yoktu daha sanırım...
Çok uzun bir süre kanserle mücadele etti...
Tam atlattı derken başka bir yerden çıktı karşısına...
Arkasında 3 çocuk bıraktı...
Ve beni de en çok yaralayan kısmı da buydu sanırım...
Ateş düştüğü yeri daha çok yakıyor mutlaka... Ben bu kadar yandıysam diyorum...
Kim bilir o çocuklarım ne haldedir :(
Ya anneciği....
Offf ki ne offff....
Boşanmış anne/baba çocukları olduğundan sanırım durumu daha da içselleştiriyorum...
Bugün enerji kırıntılarımı maksimum değerlendirdiğim gün benim....
Dayan Şebo modundayım :)) Az kaldı...
Yarın Cumartesi...
Sonra Pazar...
Pazartesiyi şimdiden düşünme hhahaaa :))
Az önce Zulal'i ziyaret ettim. Sağolsun hangi film çıkmış, hangi film vizyonda hepsini yazar.
Ona merhaba derken fark ettim ki hala ben pandemiden çıkamamışım. Sinemaya gidecek kadar çıkamamışım yani :/
Eskiden hangi film ne zaman vizyona girecek takip ederdim, Balıkesir'e gelecek mi diye incelerdim, gelmeyince hay bin kunduz aşkına diye söylenirdim... Yok, bu konuda hala cesaretim yok...
Dün akşam Oytun evde değildi ve ben kendime Şebo gecesi yapacaktım... Hayallerim vardı :)
Eve gittim ve üşendim...
Üşendiğimden yemek bile yemedim...,
Boş boş oturmayayım, elim işlesin dedim..
Ve bütün gece balkonda çıt çıt çekirdek çıtlattım :))
Balkon soğuk değil miydi, evet soğuktu ama benim ayrı bir serinliğe ihtiyacım vardı sanırım.
Giydim polarımı, çıt çıt inlettim sokağı :)
Rahmetlik babamın son dönemlerde diline "hadi aile olalım" sözü yerleşmişti... O aile olalım dediğinde ya nescafe içine petibör bandırılır ya da çekirdek çitlenirdi :)) Hepimiz minicik oturma odasına tıkılır aile olurduk :)) Bir gün Kurtlar vadisi olduğunu unutmuş yine aile olalım demişti... Ellerimizde çekirdekler çıtçıt çitleyip sohbet ediyoruz. Birden aklına dizi geldi ki, sıkı takip ederdi o diziyi... Bizde mızlandık hahahaaa :)) Biz aile olduk televizyon açamayız diye. Kıyamam mutfağa gidip mutfaktaki televizyonu açmıştı diziyi izlemek için... Biz hala çıtçıtlıyoruz ama....
Bir süre sonra hışımla geldi mutfaktan. Yeter yaaaaa çıtlatmayın şu çekirdeği diye hahahaaa :) Meğerse dizi izlerken rahatsız olmuş paşa babam :)) İlk önce tırsıp sonrasında çok dalga geçmiştik babamla :)
Sessizlikte çekirdek sesi duyunca aklıma hep o gün gelir....
Hafta sonu ne kadar güzel bir hava vardı... Tam miisss gibi deniz havası...
Bir ara annemin yanına kaçsak mı ki diye düşündüm ama ne gittiğimizden bir şey anlıyoruz ne geldiğimizden...
Oytun'un dershanesi Cumartesi 1,5 da bitiyor. Çıktık çıkıyoruz deyinceye kadar saat 2, varmamız 4... Pazar da öğlen 1,5 da başlıyor dershane... En geç sabah 11 gibi çıkmam lazım derken hiç keyifli olmuyor. Koştur koştur git, koştur koştur gel... Bu hafta o sebeple bunu göze alamadım.
Bunu tercih etmedim de ne yapmayı tercih ettim peki; Ü-T-Ü 😂😂😂
Cumartesi yaptım bitmedi...
Pazar yaptım bitmedi... Aslında bitti de bitmedi :))
Ütü sepetlerlerlerlerini bitirdim ama iki posta daha çamaşır yıkadım 😁
Çünkü ben sivri zekâlıyım 😂
Niye bu kadar uzun sürdü peki... Evet ütü çoktu ama ben salına salına yaptım...
İki yaptım, 3 telefonla konuştum....
Bir yaptım, iki başka işe bulaştım...
Ütü yaparken 2 film, 1 dizi bitirdim... Bazen seyrettiğim sardı aldım elime aldım çekirdek, ekrana gömülerek izledim :))
İş savsaklamada bir dünya markasıyım, bu hafta sonu da bunu milyonuncu kez ispatladım kendime anlayacağınız 🙈
Sandım ki hafta sonu plan yapmazsam keyfe keder zamanlar geçiririm ama işte bu da bünyeme tersmiş, bir de bunu anladım...
Oytun bugün hayatında bir ilk gerçekleştirip sabah 4 te kalktı... Akşam o kadar sürünüyordu ki yetiştirmesi gereken ödevlerle ilgili mızıldanıyordu. Şimdi yat, sabah kalkıp salim kafayla yap deyince cumburlop atladı bu fikre ve saat 8,5 gibi uyudu... Tam bitirememiş ama dinlenmiş haldeydi sabah...
Bitirememesindeki sebep de süt 😂😂😂
Süt kalmamış evde 😂😂😂
Neskafe içememiş süt olmayınca 😂😂
İçse bitirebilecek miydi çok merak ediyorum 😉
Lise çağlarımda tam bir çay tutkunuydum... Liseye kadar çay içmemiş bir insan evladı için büyük bir büyüme göstergesiydi bu benim için...
Annem bize çay içirmezdi hahahaaa :)))
Paşa çayı diye bir kavram hiç olmadı bizde.
Bir yere gittiğimizde çay koyalım çocuğa da dediklerinde, annem hemen atlardı "benim çocuklarım çay içmez" diye...
Büyüdüm ya liseye geçince, ben hemen çay içmeye başladım :)))
Tenefüslerde millet ayran içer, kola içer, gazoz içer... Ben ince belli bardakta çay :)))
Sonra kupaya evrildim...
Şimdiler de yine fincan tercih ederim ama cam olması önemlidir :))
Ben de Oytun'a çay vermedim... Sonradan kendi de tercih etmedi...
Ama şimdi bir kahve düşkünlüğü başladı.
Yeni nesil starbucs lattesi ilk tercihi tabii ki, mübarek kuş konduruyorlar sanki :))
Okula giderken termosa kahve yapmalar falan.... Keyifle izliyorum bu büyüdüm ben göstergelerini...
Bir evi olduğunda alacağı ilk kişisel keyif eşyasının bir kahve makinası olacağından eminim....
Gözüp kırpıştırıyorum bazen düzeliyor, bazen düzelmiyor...
Yakın gözlüğümü suçluyorum çoğunlukla... Hah diyorum saçma sapan yerlerde gezip kirletiyorsun üstünü diye kızarak siliyorum, siliyorum... Bir şey değişmiyor :)
Yakınım ilerledi muhtemelen ve uzakta da sıkıntı başladı...
Şebo doktora gitsene demeyin bana... Yer vardı da ben mi gitmedim :)))
Tam 20 gündür göz doktorundan randevu almaya çalışıyorum. İlk bir hafta kendi doktorumdan almaya inat ettim. Sonra duyduğum birkaç doktoru da ekledim... Doktor listemi genişlettim de genişlettim... Yok arkadaş... Yer yok, dolu hepsi... Oraya haber ver butonu diye bir şey eklemişler, ona da tıkladım... Evet mesaj geldi birkaç defa... En olmadık zamanlarda gördüm mesajı, girdim müsait bir köşe başında... Tarafıma ayrılan sürenin sonuna gelmişim muhtemelen yine tık yok...
Dün artık özele geçiş yaptım, orada da durum farklı değil... Bana 20 gün sonraya randevu verdiler... Evet randevuyu aldım almasına da, göz için de o kadar para vermek içimi acıtacak biliyorum... Şansımı denemeye devam...
Aslında hastanede çalışan birçok tanıdığım, müşterim var. Arasam ikiletmezler ama bunun için de aranmaz ki diyorum... O acil yardım butonunu daha önemli konular için saklıyorum. Doğru mu yapıyorum bilemiyorum da ama 😕
Kitabımı malum annemde unuttum ve kavuşmama en az 20 gün var... Haliyle başka kitaba başlamak farz oldu... Bu arada başucumda Emily Bronte/ Rüzgarlı Bayır kitabı taaa senenin başından beri duruyordu. Birkaç kez başlayıp, gitmeyince bırakmıştım... Hadi bir kez daha Şebo dedim ve o kitabı okuyamama sorunumu keşfettim 😃
Çok uzun zamandır sürekli kendi yazarlarımızı okuyorum ben... Karakterlerim Ahmet, Mehmet, Sema, Ayşe :) İş Heathclif, Lockwood meselesine gelince karakterlerin ismini tam oturtamadığımdan kafam karışıp ilerleyemiyormuşum... Yazılı çalışmak önemli, hayat kurtarıyor yeminle... Her karakterin kim olduğunu karşıma çıktıkça yazdım... Kiminle evli, kiminle kardeş... Bildiğin soyağacı hahahahaaa :))))
Kitap güzel de üstelik, bu kadar bekletmekle yazık etmişim ama ne yapayım... Kafam almamıştı işte... Şimdi keyifle okuyorum :)) İsteyince çözüm bulunuyormuş demek ki...
- Annneeaaiiii, şu an 2 derece, öğlen 30. Ben şimdi ne giyeceğim yaaaaaaaa!!!!
- Lahana modu çocuğum, lahanaaaaa....
- Yaniiiiiiiii????
- Lahana işte, kat kat...
- Offfffffffffffff.....
Okul forması kat kat düzende aslında, tam bu havalar için ideal... Ama benim paşam son sene okul forması mı giyilir modunda olduğu için her sabah bir kriz yaşıyor... Bir debelenme sonucunda ya okul formasını giymek zorunda kalıyor ya da gri-siyah tonlarında bir şeyler... Alt sabit allahtan, siyah kot...
Ne giyeyim derdi benden çok onda var... Belki de ondan bana sıra gelmiyor :))))
Hafta sonu anneme gittik, bir hava değişimi oldu bizim için. Hem de bir dinlence...
Hafta içi erken kalkmaya alıştığımız için, hafta sonu da erken kalkıyoruz artık. Ama akşamında tavuk gibi erkenden uykumuz geliyor. Annem sağolsun zaten dizi karşısında uyuklamayı çok sever. Cumartesi akşamı hepimiz bir köşede uyukladık durduk :))) Anlayacağınız çok janjanlı bir geceydi horrrr, horrrlar eşliğinde 😀😀😀
Pazar sabahı da attık pazara kendimizi... Oytun bu yaz benimle hiç pazara çıkmamıştı, sebze meyve fiyatlarından bihaberdi... 20 liradan aşağı meyve olmadığını görünce bir an meyve yemekten vazgeçti hahahaaa :)) Yeşillik çok sevmediği için yeşillik fiyatlarını görünce de ne gerek var niye alıyoruz modundaydı pazar boyunca... Sabah sabah ikimizin tek anlaştığı konu pazara ufak çaplı bir servet bıraktığımızdı 🙈
Hafta sonu yapmam gereken hiçbir işi yapmadım ve dolayısıyla çok mesudummm... Gelsin çaylar, gitsin kahveler modu sırasında yediğim hurmalar, hafta içi beni tırmalayacak olsa da keyfimi çok kaçırmıyorum... Bence hala acı gerçekleri tam olarak algılayamadım :))
Hafta sonu Nermin Yıldırım'ın Unutma Dersleri kitabına başlamıştım. Hatta kitap öyle sardı ki hızlıca yarılamışım. Ama ben ne yaptım, kitabı annemde unutup geldim... Birkaç hafta gitmeyeceğimi düşününce feci bozuluyorum bu işe ama ne fayda... Tam da en güzel yerlerindeydim üstelik... Bu unutkanlığımla ben ne yapacağım hiç bilmiyorum... İşin kötü tarafı şimdi kitabı tekrar elime alıncaya kadar bir çok ayrıntıyı da unutmuş olacağım, hadi sar baştan :/ Aklıma geldikçe canım sıkılıyor...
Bu hafta Eylül'ü de bitiriyoruz... Sadece bana mı günler hızlı geçiyor hiç anlamıyorum. En son yapacak bir şey bulamamaktan sıkıldığım günler ergenliğimde kaldı sanırım :))) Buna da şükür 💗
5,30 kalkış saatimiz 6.30 evden çıkış saatimiz olmasına rağmen biz 8 lerde uyandık desem 🙈
Paldır küldür attık kendimizi dışarı...
Hoppp trilaylaylom sonrası... Gün yetmedi vallahi 😀
Okuldan güzel haber geldi ama... 2 hafta sonra normal düzene geçiliyormuş...
Sabah yazılarım dolayısıyla iş durumuna göre şekillenecek ama her gün yazmaya devam etmek istiyorum.
Hayırlısı 😉
MUN kavgası devam bizde.... Son teklifim tuşlu telefona geçilme şartıyla izin verebileceğim bildirildi ergen tarafına... Beynim kalmadı çünkü, yendi bitirildi... Bu son aşama... Karşı tarafı şimdi bir düşünce aldı ki sormayın... Sanırsın taş devrine dönüş yaşayacak...
Dananın kuyruğu koptu kopacak 😂😂
Yargı dizisinin yeni sezonunun ilk bölümünü izledim nihayet... Arkadaş yine bir ters köşe...
Hafta sonu biraz koşuşturmacalı geçecek... Annem hala yazlıkta, 1 günlüğüne onunla hasret gidermece yapacağız... Geçen haftadan kalan ütüye yenileri eklenmek suretiyle inşallah yapılıp bitirilecek... Geçen hafta 3 çeşit yemek yapmıştım, hafta içinde çok zorlandım, yetmedi... Bu Pazar en az 5 çeşitle konumlanmam lazım hafta içine...
Malum havalar soğudu, baharlıkların arka taraflardan ön tarafa çıkması lazım... Öyle yazlık kışlık kaldırmam ben kıyafetleri ama ön taraf, arka taraf uygulamam vardır... Bu konuda da tipitipim kabul ediyorum hahahaaa :)))
Anneciğim bize domates ve menemen hazırlamış, bir de erişte kesmiş sağolsun. Domateslerimi bodrumdaki raflarda saklıyorum ama orası bir karıştı sanki... Yazlıktan dönerken onları getireceğim ve bodrumu bir düzenlemem lazım...
Bizim evde eşyalardan vazgeçiş sancılıdır... Her nedense ilk önce bir bodruma indirilir, üst üste bir tepiştirilir... Sonra bana bir basarlar ve nihayet dağıtılır oradaki eşyalar... Yine bir dağıtma seremonisi yaşayacağım gibi geliyor ama istifleme konusundaki başarıma bağlı bu olay :))
Yaz başında bunları değerlendireyim diye ayırdığım bir grup var, dolapta satış yapmak için ayırmıştım... Hafta içinde de onları fotoğraflamam lazım... Bakalım becerebilecek meyim :)) Yan yattı çamura battı deme ihtimalim de yüksek gerçi :))
Salako filminin unutulmaz repliği sabah sabah aklına nereden geldi demeyin vallahi geldi... Tam felaket tellallığı değil mi allah aşkına 😂😂 Filmde halleri haraptı evet, tam da yerindeydi ama nasıl da dilimize almış bir güzel hayatımızın içine yerleştirmişiz aslında...
Mesela ben Salı gününe takık vaziyetteyim... Ciddi ciddi Salının sallandığını düşünürüm ve o gün hiçbir işe de başlamam :))) Elimde sallanır derim... Batıl mı batıl, ama hayatıma yer etmiş işte... Dün akşam örgüye başlayayım yavaştan yavaştan dedim, Salı olduğunu fark ettim ve bıraktım... Sonra da kendimle ciddi ciddi dalga geçtim hahahaaa :)) Dalga geçtim de vazgeçtim mi peki? Yoooo hayır 😁
Bir başka batıl inancım da annemden yerleşmiş hayatıma... Yeni bir işe başladığımda üzerine gelen insan hızlı ve becerikliyse o iş çabuk biter derim ve hakikaten de öyle olur... Yavaaşşş, ağırkanlı bir insan geldi mi de sürünür derim... Oytun geldiğinde ise aha daaa bu iş bitmez derim hahahahaaaa :)))
Diyeceğim o ki, Salıyı sallandırdım ben dün yine.... Yapılacak işlerim vardı, canım istemedi... O işleri yapmayınca boş kaldım... Örgüye başlayayım dedim cıksss dedim, yeni kitaba başlayayım dedim ona da cıkssss dedim... Sonra da ne yaptım ayaklarımı sallaya sallaya elimde telefon ohhhh umurumda mı dünya dedim :))))) Ay bak bu duruma uygun bir şarkı geldi şimdi aklıma hemen şıppp diye yerleştireyim buraya 🙈
Bazen beynimin çöp olduğunu düşünüyorum... En gerekli bilgileri unutup, en olmaz şeyleri aklımda tutmam şahane gerçekten :)))
Dün sabahın seyrinde yazdığım yazı akşama kadar okuma panelinde gözükmedi...
Uzun süredir uğramadım diye beni cezalandırıyor mudur nedir?
Bu yazımın da ne zaman gözükeceğini çok merak ediyorum... Gördüğünüzde bir ses eder misiniz?
Veeeee hatta bu problemi sadece ben mi yaşıyorum genel bir sıkıntı mı o konuda da görüş bildirirseniz sevinirim 💗
Dün sürekli yayınlandı mı yayınlandı mı diye girip blogumu kurcalarken bir de ne göreyim, sürekli yorumlaştığımız bir çok arkadaşımın yorumları spam mesajların arasında yer alıyor.... O kadar eski tarihlere ait ki yorumlar.... Ve tabii ki ben saftrik hiç spam yorum bölümünü kontrol etmediğimden bu yorumları görmemişim bile :/
Hepsi üst üste gelince, hah dedim girmezsen bilmem kaç zaman blogger bile sana ceza keser işte böyle 😡
Bizim evde bu aralar her akşam bir olaylar, olaylar....
Ders çalışması gerekirken çeşit çeşit isteklerle gelen Oytunum sağ olsun akşama kadar bir gıdım kalan enerjimi de alıp bitiriyor.
Dün akşam da tutturdu tüm MUN lara katılacağım diye... Sanırım her eğitim döneminde 5-6 MUN oluyor ve bu demek oluyor ki 5-6 hafta sonu kilit, üzerine bir de öncesi hazırlık... Hoppala yavrum yaz geldi 😜 Halbuki bu konuyu daha önce konuşmuştuk, sadece 1 tanesine gitmesi konusunda anlaşmıştık. Sonra bir diğerine de gitmek istediğini söyleyince deneme sınavlarında yüksel, ben senin çabaladığını göreyim söz demiştim... Daha sen bu şartı yerine getirmemişsin hepsine gireceğim diye geliyorsun dedim eve yıldırım düştü hahahaa :))) İnsanda şevk bırakmıyormuşmuşum, ba ba ba bbbaaa!!!!! Kavga etmemeye çalışarak ben inime, o inine durumları ama bakalım sabır taşım ne zaman çatlayacak...
Dün akşam sözde klasik ütü gecesi seremonimi gerçekleştirecektim ama tabii ki bende hal kalmadı... Aldım kitabımı elime cuppa yatak... Her şer bir hayra vesile derler ya ben de nihayet Osman'ı bitirdim...
Hoş Oytun'dan sonra Osman bir hayat dersi gibi ama bu dersi alması gereken ben değilim aslında :))) Kitap bitince bu ironiye daha bir güldüm sinirimden...
Neyse neşelenelim, hayat bir iniş çıkış neticede...
Ben size güzel bir müzik bırakıp işe döneyim en iyisi...
Sabahın seyrinde ofiste olmaktan ilk defa bugün mutluyum. Sanırım hafta sonu biraz dinlenebildiğim için bu keyfim.
Oytun'u kahvaltı ettirmeden çıkmıyoruz evden ama ben hazırlamaktan ve hazırlanmaktan fırsat bulamıyordum. Bugün uykumu aldım ya aklım da çalıştı... E be kadın tamam oturup evde kahvaltı edemiyorsun belki ama bu ofise götürmene engel değil ki dedim 😎 Sanki Amerika'yı yeniden keşfettim hahahahaaa :))
Nihayetinde kahvaltımı hazırladım, çayımı termosa koydum ve bir ohhh çektim. Kuru kuru simit yemekten içim bunalmıştı...
Hafta sonu evde olmak iyi geldi... Uzun süredir Cumartesi günleri çalışmıyorum, Pandemiden bu yana yani... Ve kendime hayret ediyorum. Bir tek pazarım varken nasıl yetişiyordum diye...
Düşünsenize Oytun küçük, ev işleri, alışveriş, yemek... Bir de üzerine gezerdik...
Şimdi 2 gün evdeyim ve yine aynı şeyleri yapıyorum ve koskoca 2 gün yetmiyor... Kendi kendime akıl sır erdiremiyorum vallahi :)
Bu hafta sonunun en güzel yanı oturup kitap okuyabilmemdi.... 31454641321 tane iş beklerken beni oturup kitap okudum... Ev işi nankör malum, yaptıkça yeni iş çıkıyor. Şebo dedim yine sen yapacaksın, bence hafta içi akşamlarına dağıtabilirsin bu ekstraları... İyi ki öyle demişim 💗
Ayfer Tunç'un Osman kitabı ne zamandır elimdeydi, sona yaklaştım artık... Bu kadar sürükleyici bir kitabı süründürmekle bir rekor kırdım sanırım :/
Yalnız şu an fark ettim ki işlerimi not ettiğim defterimi evde unutmuşum 😕 Şimdi eve dönüp almaya da üşeniyorum, Oytun öğleden sonra eve gidecek... O eve dönünceye kadar idare etmem lazım... O eve gidince notlarımın fotoğrafını isterim artık... Ah benim şu unutkanlığım :/
Hem gelme buralara, arama, sorma, iki gram yorum yapma....
Sonra da özlediniz mi beni diye sor...
Di mi ama 😄
Yüzsüzlükte son nokta, işte o benim hahahaaaa :)))
Seneler sonra fark ettim ki ben yazları yazamıyorum arkadaş.
Zorlamaya hiç gerek yok dedim ve saldım.
Eylül başında tam toparlanıp buraya göç eyliyordum ki okul telaşı, misafir telaşı derken bugünü bulmuşum.
Pazartesi başlangıçlarını seviyorum aslında ama Şebo neden kendini saçma kurallara hapsediyorsun ki dedim ve yine saldım...
Tatttaaaattaaaaaaa, işte buradayım 💗💙
Genel olarak iyiyim ancak;
Oytun bu sene üniversite sınavına girecek, biraz gerginim...
Kendimi hiçbir şeye yetişemiyor gibi hissediyorum, azıcık telaşlıyım...
Arada bir basıyor ülke gündemi, endişeliyim...
Bazen de aman be Şebo sen mi kurtaracaksın dünyayı gamsızlığındayım.
Yine Şebocuk her telden çalıyor anlayacağınız...
Şaşırdınız mı, tabi ki hayır :)))
Alıştınız artık siz de benim bu dengesizliklerime (sanırım yani) 😉
Uzun süredir kopuş yaşadığımda buraya dönmekte zorlanıyorum. O sebeple bu sene dedim ki hafta içi her gün sabah saçmalaması yap. Boşalt gazını... Hafta sonları da fırsat bulursan yine kitaplarını yaz, izlediğin filmleri yaz... Ama yaz.... Biraz kendini zorla...
Oytun'un okulu güçlendirmeye girdi, yaz sonunda bitmesi bekleniyordu.
Ama ne oldu? Tabii ki bitmedi...
O sebeple başka bir okulda eğitime başladılar ve bingooooo... Dersler saat 7:00 de başlıyor ve ben onu bırakıp işyerime 7:15 civarında arz-ı endam eyliyorum... İlk bir kaç gün sersem sersem ofis koltuğumda uyukladım... Uyukla uyukla koyuna döneceksin dedim ve sabah saçmalama fikri böyle doğdu...
Her şer bir hayra vesile sözünü böylece doğruladım kendimce.
Bence çok iyi yaptım 😀
İlk gün için bu kadar yeter diyerek ben işe koyuluyorum o zaman..
Görüşürüz canlar, herkese mutlu bir hafta sonu diliyorum 😃
Uzun süredir yine uğramadım buralara... Sürekli aklımda ama yok içimden gelmedi işte... Biraz depresyondaydım sanırım ya da ruhum yorgundu bilemiyorum. Hoş hâlâ aynıyım ama biraz kendime gelmem lâzım artık.
Yazmak belki iyi gelir dedim 💗
Seviyorum;
Baharı seviyorum... Doğanın yeniden canlanmasını, çiçeklerin mis kokularını, çıkıp rahatça gezebilmeyi... Ama bu sene bahar beter böcek kıvamında. Evet doğa canlandı biraz ama hava buz gibiydi geçen ay ve dolayısıyla ben bu bahardan hiçbir şey anlamadım. Ruh halimin bezgin bekir kıvamında olması belki de bu yüzden 😑
Yiyorum;
Allah ne verdiyse 😂
Yapımı kolay, besleyiciliğinin umurumda olmadığı, mümkünse karbonhidrat zehirlenmesi yaşayabileceğim her şey ilgi odağımdaydı. -Dı- diyorum çünkü yeni ay yeni kararlarımda sebze yiyeceksin Şebo artık gibi bir karar aldım ama uygulamaya koydun mu diye sakın sormayın bana, feci bozuşuruz...
İçiyorum;
Soda, içine de bir limon dilim...
Yediklerimi nasıl hazmedeceğim yoksa 😂
Hissediyorum;
Boş bir çuval gibi 😌
Hatta bu konuda deli gibi yazarak sizi de boğabilirim, o sebeple susma hakkımı kullanıyorum :/
Yapıyorum;
Hahhaahhaaaa :)) Bu ruh haliyle sizce ne yapmış olabilirim...
Bol bol uyudum...
Bol bol oturdum....
Bol bol üşendim....
Bol bol erteledim...
Bol bol kendime küfrettim...
Düşünüyorum;
Bu sıralar annelik müessesinde dibe vurduğumu, sınıfta kaldığımı hatta çuvalladığımı düşünüyorum.
Oytun'la zor dönemler yaşıyoruz. Ergenliğinin en maksimum seviyesinde sanırım bu aralar. Onunla iletişim kuramıyorum, bana karşı algıları tamamen kapalı. Aslında iletişim kuramıyorum derken hatalı bir cümle kurdum sanırım, sorumlulukları söz konusu olmadığında gayet rahatız. Ona dokunmayan yılan bin değil onbin yıl yaşayabilir...
Aslında salsam, bıraksam, çatışmasam gibi düşünceleri tetiklemeye çalışıyorum beynimde ancak önümüzdeki sene üniversite sınavına girecek. Pandemi dönemindeki kayıplarını da düşünürsek tam gaz moduna çoktan girmiş olması gerekiyordu. Ama bizimkinde malumunuz tık yok bu konuda...
Benim evhamlarım, tedirginliklerim, kaygılarım ne kadar çoksa o olabildiğince rahat. Zıt kutupları geçtim; birimiz dünyada gerçeklerle diğeri uzayda yıldızlarla oynaşıyor gibi bir durumdayız. Uzlaşamıyoruz. Bu konuda sürekli kafa yoruyorum, bir yerlere danışıyorum, öğrendiklerimi ya da düşündüklerimi uygulamaya koymaya çalışıyorum ve kendimi bol bol yerin dibine batırıyorum. Beynimdeki karmaşayla bol bol faul yapıyorum...
Kısacası oldukça ZORLAANIIYOORUUUMMM...
İşin kötü tarafı sanırım zorlandığımın farkında ve çuvallamam konusunda bana oldukça destek veriyor... Eror vermem için elinden geleni yapıyor gibi... Geldiğim tekliflerle baş edemeyeceğini anladığında çoğunlukla tepkisiz bir sessizlik içine gömülüyor... Bu sökmezse öfkeleniyor içten içten ve ben geri adım atıyorum...
Evet bu günleri de atlatacağız biliyorum ama en kısa zamanda atlatabilsek keşke ümidindeyim... Zaman onun aleyhine işliyor çünkü... İlerleyen günlerde neler yaşayacağız bakalım....
Hayal Ediyorum;
Tatil....
İyi gelecek biliyorum...
Böyle uzanmışım kumsala gibi değil....
Yanımda sohbet edebileceğim arkadaşlarım, sakin ve sessiz bir dağ başı...
Şarap, kitap, sohbet üçlüsü eşliğinde...
Mümkünse yemeklerimizi pişirecek biri de olsun 🙈
Dinliyorum;
Ahmet Ali Arslan - Melike Şahin / Gözlerimdesin
Batuhan Polat-Ahmet Ali Arslan / Sular aksın
Okuyorum;
Koskocaman bir boşluk maalesef...
Odaklanamıyorum ve okuyamıyorum aylardır...
İzliyorum;
Bol bol dizi izledim Nisan ayında;
Russian Doll 1 ve 2. sezon
Lupin 2. sezon
Uysallar
Pera Palas'ta Gece Yarısı
Film olarak da bir tek Aşk Taktikleri'ni çerez niyetine izledim.
Ben 24 saat bana yetmiyor dedikçe bir de bir günün artık 24 saat bile olmadığını geçenlerde okuyunca iyice şaşırdım 😱 Biz fanilerin fark edemediğini söylüyorlar ama ben fark etmiştim, çünkü bu yetişememe halinin bir açıklaması olmalı derken bak buldum işte 😂😂😂 Okumak isterseniz haber burada
Neyse gevezeliği bırakalım da ay dökümüne başlayalım bence 💙
Seviyorum;
Ocak demek yeni ajanda, yeni defter, yeni kalem demek mesela benim için. Benim öğrencilik yıllarımda bu kadar ıvır zıvır mevcut olmadığından sanırım pek bir özenirim şu cicili bicili kırtasiye ürünlerine. Ve yeni yılın ilk ayı onları almak ve kullanmak için bir bahanedir bana.
İlk zamanlarda nasıl düzgün yazarım, inci gibi adeta... Sonradan sonradan karalamacalar, doktor yazısıyla yarışan el yazım gelmeye başlar birden ki bazen ben bile yazdığımı okuyamam 😂😂
Seviyorum başlangıçları işte...
Günümüzde artık başlangıçların umudunun rengi solmaya başlasa bile...
Yiyorum;
Ben ve yemek arasında inanılmaz güçlü bir bağ olmuştur her zaman.
Yemeye üşenmem dolayısıyla yapmaya da 😂
Fakat bu aralar yapmaya acayip üşeniyorum. Bu yemek yemediğim anlamına gelmiyor tabii ki... Keşke öyle olsaydı. Üç gram verirdim hiç olmazsa 🙈
Pişirme konusunda sınıfta kaldığım için, bu aralar oldukça abur cubur tüketir olduk ana oğul. Bu gidişata mutlaka dur demem lazım, zira aldık başımızı gidiyoruz ikimizde.
İçiyorum;
Havaların iyice soğuduğu bu günlerde bitki çaylarına döndüm yeniden. Ihlamur ya da evde ne bulduysan kat çayı 😊 Ayvasından elmasına narına, tarçınından limonuna karanfiline gibi gibi...
Hissediyorum;
Bu senenin başında dedim ki kendime şıkır şıkır olacağım, her gün makyaj yapacağım, her gün takıp takıştıracağım 🙈 Kaç gün sürdü dersiniz, en fazla 15 gün hahahaaa :))
Üşenmesem aslında gayet kıpır kıpır içim anlayacağınız 😆
Yapıyorum;
Aylardır elimde süründürdüğüm bebe battaniyesi bitti şükür 💗 Elime alsam aslında 1 ay içinde biterdi ama ben bir şeyi süründürmeden bitirmem :))) Artun Paşa neredeyse sığmayacaktı hediyesini gönderdiğimde.
Bu modeli bebe battaniyesinde çok seviyorum ben ve ne zaman battaniye örmeye kalkışsam bu modele gidiyor elim ♥
Düşünüyorum;
Düşünmemeye çalışıyorum... Bu aralar aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık durumlarındayım...
Evdeki hesaplar çarşıya uymuyor, çarşıdaki durumlar keseye dar geliyor derken yok olmuyor bir türlü bu aralar. Gelecek günlerin endişesi de cabası... Düşünmemek en iyisi diyorum sanırım...
Hayal Ediyorum;
Gelecek sene Oytun üniversite sınavına girecek ama bu sene yavaş yavaş içime oturmaya başladı sancısı. Onun iyi bir üniversite kazanıp gittiğini hayal ediyorum bir yandan. Yurda yerleştirdiğim, hafta sonları geldiğinde onun sevdiği yemekleri pişirdiğim, yanına sevdiği keklerden böreklerden koyduğum gözümün önüne geliyor. Sonra içim yanıyor birden... Tekrar ferahlatıyorum sonra içimin yangınını; o mutlu olsun diyorum, istediği yere gitsin diyorum... Doğmamış bebeğe don biçmek gibi ama biliyorum ki su gibi geçiyor günler... O günler şıp diye gelecek biliyorum...
Hayırlısı olsun inşallah ♥
Dinliyorum;
Adamlar / Hepinize el salladım
Ben bu şarkıyı neden bu kadar geç keşfettim dediğim bir şarkı...
Sadece bu ay değil aslında, bir süredir dinliyorum.
Seversiniz bence siz de 💗
Hande Mehan / Beni Böyle Sevme
Ara ara dinlerdim Hande Mehan ama bu şarkısı sanki daha bir güzel olmuş 👌
Okuyorum;
Yeniden okumaya başladım şükür... Bu ay benim için şahane geçti diyebilirim, yıla iyi bir başlangıç da diyebilirim.
Okuduğum 3 kitapta ayrı ayrı keyifliydi. Bir ara anlatırım uzun uzun...
Ne okuduğuma gelecek olursak;
Burası Radyo Şarampol / Şükran Yiğit
Fink / Murat Menteş
Tutuklandık / Can Dündar
İzliyorum;
Kulüp dizisini izliyorum şu an, kaptırsam peş peşe gidecek ama keyfine varmaya çalışıyorum... Yavaş yavaş, sindire sindire...
Bunun dışında izlediklerim;
Cem Yılmaz: Diamond Elite Platinum Plus
Şuursuz Aşk
Don't Look Up
Dolittle
Belfast
Arada da hala Armağan Çağlayan'ın youtube kanalını izlemeye devam ediyorum. Bazen oldukça ilgi çekici konukları oluyor. Geçenlerde Uğur Aslan'ı konuk etti. Hikayesini keyifle dinledim ve mütevaziliğine hayran kaldım. Şahsına münhasır bir karakter 💗
Çeyrek olmuş 1000, dolar olmuş 10 ama maaşımı bu ölçülerde almıyorum beni ilgilendirmez gibi bir geyikle başlasam mesela bu yazıya... Okumaktan vazgeçebilirsin değil mi? Ruh sağlığımız için gündemden uzak durmaya çalışıyoruz hepimiz çünkü 😒 Bu aralar ben duramıyorum ama :/
Geziden bu yana twitter kullanmayan ben, günde 3 kez hap alır misali gündemi takip etmeye çalışıyorum. Ne kadar çabuk gündemin değiştiğine inanamıyor gözlerim yeminle 😵 Okuduğum iğrenç ötesi bir haberin şokundan kurtulamamışken ve insanların vahim öngörülerini daha içime sindirememişken pat başka bir gündem çıkıveriyor ve ben her seferinde yok girmeyeceğim diye kapattığım sayfayı endişelerime söz geçiremeyerek maksimum 2 saat sonra tekrar açıyorum...
İnstagramda çiçekli böcekli sayfalarda gezinirken birden kendimi market indirim haberlerinde gezinirken buluyorum. 10 lira alışverişten sonra kağıt havlu 14 liraya düşmüş vaaaayyyy derken ayçiçek yağını en ucuz nerde satıyorlar acaba diye alışveriş sitelerinde gezinmeye başlıyorum. Kendimi kaybettiğim yetmiyormuş gibi sağa sola da haber ediyorum şok şok şok indirimden haberiniz var mı diye...
Eskiden kitap, film, yapılacaklar listesi yapardım. Şimdi hangi tarihte nerede indirim var listelerim var benim. 3 lira ucuza ıslak mendil aldım diye sevinç nidaları atabiliyorum vallahi 💪
Geçenlerde evden kahvaltı yapamadan çıktık, ergeni okula bırakırken simit poğaça aldırdım fırından ikimize de. Kesene bereket desene anne diye başımın etini yedi. Dur oğlum yemedim daha, yedikten sonra söyleyeceğim diye hafif bir gıcıklık yapayım dedim. Yapmaz olaydım 😑 Param kalmıyor işte diye bir başladı ağlanmaya offfff offff offfff... Anladım ki endişe hali sadece bende değil ona da epey yerleşmiş...
Cüzdanımın haline mi yanayım, ülkemin haline mi yanayım bilemediğim günlerdeyim...
Puftan sadece börek olmuyormuş, yürekte oluyormuş anlayacağınız...
Eve geliyorum, yemek ye, toparla derken ardından mutfak masasının başına oturup öylece kalıyorum... Hiç bir şey yapmadan, amaçsızca... 3-5 dakika da değil, baya uzun bir süre... Bazen akabinde cuppa yatak yaptığım bile oluyor...
Tembellik yapmayı ciddi ciddi seviyorum anlayacağınız bu aralar 🙈
Yiyorum;
Üzüm 😍
Yaş aldıkça insanın huyu suyu da değişiyor sanırım. Ben üzüm sevmezdim, yersem de çekirdeksiz minik üzümlerden tercih ederdim o da bir kaç tane... Ama şimdilerde pembe iri üzüme bayılıyorum. Hafif tatlı oluşu, çekirdeklerinin çıtır çıtır hissi, kokusu derken aklımı başımdan alıyor diyebilirim :))
Öyle bir aşk var ki aramızda sezonu bitiyor diye hafiften stok bile yaptım bu hafta....
Dengesizim kabul ediyorum :)))
İçiyorum;
Döndüm dolaştım kahve takıntıma geri döndüm...
Bir ara günde bir defaya düşürdüğüm kahve yeniden günde 3 postaya çıktı... Geceleri uykumu da kaçırmıyor artık. Ya da psikolojik bir şartlanımdı, geçti, bilemiyorum ;)
Hissediyorum;
Boş, bomboş...
Garip bir sükunet içerisindeyim.
Hayırlısı diyorum şimdilik :)
Yapıyorum;
Şimdi buna da hiçbir şey yazarsam garip olacak ama yapmıyorum anacım 🙈
Bebe battaniyesi örüyordum hediyelik, bebek doğdu ben bitiremedim hala ve elime aldığımda yok işin kötü tarafı.
İnşallah önümüzdeki aylarda makus kaderimi yeneceğim hahahaaaa :)) Söyleyince ben de inanmadım ama siz inanmış gibi yapın :)))
Düşünüyorum;
Bu yazıyı yazarken fark ettim; ne kadar da boş bir ay geçirmişim...
Tamam ufak tefek aksiyonlar yaptım ama genele vurduğunda çok fazla yer teşkil etmiyor... Silkelenmem lazım, kendimi disipline etmem lazım ve yeniden kendimi bir rutine sokmam lazım...
Yoksa günler ayları, aylar da beni kovalayacak vallahi...
Anlık bir aydınlanmaydı, hadi hayırlısı hahahaaa :)))
Hayal Ediyorum;
Ay nasıl bitkin bir ruh hali, kendimden yeminle tiksindim :))
Eve gidip yatsam, bana günlerce dokunmasalar hayali mi olur yahu...
Ama uzun süredir bu moddayım...
Offff offfffff 😕
Dinliyorum;
Can Bonomo - Demet Evgar / Rüyamda Buluttum
Avaz avaz bağırarak söylediğim bir şarkı bu aralar...
Sabah akşam, mekan fark etmeden...
Can Bonomo'yu yeniden sevmeme sebeptir bu şarkı 😉
Melek Mosso / Hayatım Kaymış
Evet hayatım kaymış gördüğünüz üzere hahahaaaa :))
Okuyorum;
Cevap vermesem :))) Hiç anlamadınız zaten bu ay kitap okumadığımı di mi ;)
İzliyorum;
Sadece You dizisinin son sezonunu izleyip bitirdim. Allah bereket versin :))
En son Nisan ayında yapmışım bu seriyi. Sonrasında saldım. Sadece bu seriyi değil üstelik, bloga da doğru düzgün yazı yazmadım. Uğramadım bile diyebilirim hatta 🙈
Böyle uzun süre ara verince geri dönüşüm de zor oluyor benim. Nereden başlayacağımı bilemiyorum... Sıcağı sıcağına yazmak daha zevkli, hissiyatın en canlı olduğu anları harflere yüklemek daha kolay gibi sanki...
Bir yerlerden başlamam gerekiyordu ve ben de yaz aylarını kısaca bu seriyle anlatarak başlamanın en iyi fikir olduğuna karar verdim. İnşallah devamı gelir ♥
Seviyorum;
Ailemle vakit geçirmeyi seviyorum. 2 sene ardından kardeşimin gelmesi bana ilaç gibi geldi. Çok bilmiş bızdığıma kavuştum şükür bu yaz.
Daha rahat hareket edebilmek için bu yaz daha tenha konumda olan bir ev kiraladık. Karantina düzenimizi çok rahat koruyabildik bu evde. Hem rahat rahat denizimize girdik, hem çocuklar evin bahçesinde vakit geçirdiler, ben ara ara işe giderek çoğunlukla onların yanında kaldım derken şahane bir tatil yaptık. Mavi ve yeşilin huzuruyla çalışmayı çok sevdim... İş ve tatil bir arada olunca tadından yenmiyormuş onu fark ettim ♥
Yiyorum;
Bu yaz bebek kabak ile tanıştım, diğer adı ile Girit kabağı. Kabak severim ama bebek kabak başka bir şeymiş arkadaş :) Pazarcı en şahanesinden çok kolay bir tarif de verdi, başka çeşidini aramadım bile...
Haşla, ortadan ikiye böl, üzerine zeytinyağı-limon-sarımsak-dereotu... Ne zaman istersen ye en güzelinden...
Bir de deniz fasulyesi olayı var ki bu yaz dibine vurduğumuzu söyleyebilirim. Daha önce bir kaç kez yemiştim ama hiç yapmamıştım.
Ayvalık pazarı tam bir ot cenneti olduğu için bu konuda da biraz abarttık her zamanki gibi. Hatta buzluğa bile attım kışın yemek için :))) Yapımı çok basit; ayıkla, kaynamış suya at çok az kaynat, sonra soğuk suda şokla ve üzerine zeytinyağı limon sarımsak üçlüsünü ekle ve afiyetle ye ♥
Bu yaz tüm otların içine içine düştüm anlayacağınız ♥ Darısı gelecek seneye inşallah maşallah....
İçiyorum;
Kardeşimin elinden en âlâ kahveleri içtim bu yaz. Normalde günde 1 kez kahve içerken 2-3 e çıkarttım bu sayıyı. Ne yapayım hem kahve yapanım çok güzeldi hem de sohbeti şahaneydi ♥
El yapımı şarabımız kuzendendi sağ olsun. Hem de öyle içine alkol katarak falan değil bekleterek, süzerek, çok da emek vererek yapmış. Portakal şarabı özellikle şahaneydi. Gün batımlarımıza en şahanesinden eşlik etti ♥
Evet alkolün dibine vurdum doğru 🙈
Ama bir neden diye sorun bana 😂😂😂
Eşlikçilerim şahaneydi de ondan 😉
Ve ben o Ayvalık otlarından şahane mezeler yapıyordum :)))) Öksüz yetim mi kalsınlardı di mi ama 😏
Tamam bu kısım tamamiyle şımarıklıktı kabul ediyorum. Ama sıcak yaz akşamlarıma buz gibi şahane eşlik ediyordu...
Üstelik denize batan bir güneşe karşı içilmez de ne yapılır yahu 🙈
Hissediyorum;
Evin içindeki koşuşturmacalarımı saymazsam şukella bir huzur içindeydim. Arden kuşuma doydum diyemem ama sanırım çocuğumun doğumundan bu yana en fazla birlikte zaman geçirebildiğimiz bir yazdı. Binlerce şükür...
Evet gezi planları yapmadık belki ama bu sakin evi kiralama fikri için kardeşime binlerce kez teşekkür ettim sanırım. Ve anladım ki ben doğanın kucağında olmayı çok seviyormuşum...
Normalde rutinlikten sıkılan ben aslında nasıl bir rutinin içinde olmam gerektiğini bilmiyormuşum... Bunu öğrendiğim için kendimi mutlu hissediyorum ♥
Yapıyorum;
Bak bu kısım karışık işte :)))
Hem hiçbir şey yapmadım hem çok şey yaptım....
İki haftada bir birkaç günlüğüne işe gelme zorunluluğum olduğundan araba tepesinde sabah akşam yol kat ettim. Ve bu yolculuk halleri benim için nedenini tam belirleyemediğim sebeplerle çok keyifliydi...
Bol bol meyve kuruttum fırsattan istifade... Elma, armutla birlikte bu sene çilek ve kiraz da denedim... Sonuç şahane oldu... Pestil yaptım bol bol. Benim minik kuşum kışın teyzesinin elinden tatlı tatlı yesin istedim...
Gece denize girdim bu yaz birkaç kez... Çocukluğumda annem ve babamla girdiğimi hatırlıyorum ama bu kadar keyifli olabileceği hiç hatıralarımda yer etmemiş. İlk başlarda biraz tırssam da alışınca çok keyifliydi... Bunda cümbür cemaat girmemizin de etkisi büyük tabi ♥
Çalıştım, yedim, içtim, uyudum ve bol bol sohbet ettim...
Ayyy bir de ayaklarımı uzatıp telefonu elime alıp salaklandım 😂😂😂
Daha ne olsun değil mi 😉
Düşünüyorum;
Bu mikrop hastalıktan nefret etsem de beni sakinleştirdiğini fark ettim. Normal şartlar altında bu kadar evde vakit geçir(e)meyen ben sanırım tam bir ev kuşu oldum. Eskiden işten arta kalan vakitlerimde eve girmek istemeyen ben günlerce evden çıkmadan yaşayabiliyorum. Bunun deniz kenarında bir evde olmamla alakası yok, genel olarak bu hale büründüm. Şu anda da eve gitmek için can atıyorum...
Değiştim, daha kabuğuma döndüm... Bunu şu anda değiştiremeyeceğimi biliyorum ancak şu beladan kurtulduğumuzda değiştirmek ister miyim acaba diye sorgularken buluyorum kendimi...
Henüz bu duruma yanıtım yok....
Hayal Ediyorum;
Şimdi yazarken fark ettim ki Nisan yazımda hayal ettiğim her şeyi yapmışım... Ne mutlu bana ♥
Bu yaz bana öğretti ki ben artık kalabalık yerlerde yaşamayı sevmiyorum. Henüz insanlardan bıkmadım tabi hahahaaaa :))) Sadece kendim istediğim zaman kalabalığa karışabilmekten yana bir tercih hakkım doğmasını hayal ediyorum. Ve evet her zaman müstakil bir ev hayali kurardım ama hiç yaşamadığım için bunun sadece bir şekilcilikten öte gitmediğini fark ettim. Özgür bir alan, ufacık bir bahçe, az eşya (bunu başarabilmem çok zor hala ama hayal edebilirim bence) benim yaşam şekli mutluluğum buymuş ♥ Dolayısıyla şimdilerde hayallerimi süsleyen böyle bir ev. Bir ucu denize değerse tabi ultra lüksü bulmuş kabul edeceğim kendimi ♥
Dinliyorum;
Buray / Alaz Alaz
İstisnasız bu yazıma damga vuran şarkı Alaz Alazdı. Her gün 3-5 kez dinlemeden günü bitirmedim sanırım ♥
Demet Evgar / Nanay
Bu kadın ne yaparsa ben dinlerim / izlerim sanırım ♥
Rengarenk bir klip ve eğlenceli bir şarkı :)
Klibinde bazı filmlerinin bazı sahnelerine de atıfta bulunmuş 😉
Okuyorum;
Koskoca yaz sezonu için maalesef oldukça az kitap okudum. Hiç verimli değildim ve uzun süredir elime kitap alamadım. Belki Eylül bana iyi gelir....
Okuduğum kitaplar;
Erkek Doğmak Adam Olmak / Esin Acıman
Lilith / Esra Pekin
Hafif Bir Akıl Tutulması / Mitch Cullin
Bildiğimiz Dünyanın Sonu / Erlend Loe
Volvo Kamyonler / Erlend Loe
Doğa Tarihi / Hakan Bıçakcı
İzliyorum;
My Brilliant Friend, Fatma, 50m2 dizilerini bitirdim. Atiye'nin son sezonunu da tamamına erdirdim :)
İyi dizi izlemişim ♥
9 tane de film izlemişim koskoca yaz boyunca... Türk filmi ağırlıklı gittiğime göre kesin ya ütü yaparken ya da mutfakta bir iş yaparken izlemişimdir ben çoğunu. Sanatsal filmlere girişmemişim çünkü :))) Buna da şükür diyelim :))
